gw dah gak mo nangis lg a..
karna tangis gw tdk menjelma 1 kehidupan pucuk pohon yg baru...
walo tersayat dan berdarah, gw harus mengakui bhw gw sudah kalah.. tp d atas segalanya.. gw bangga a...
karna gw menang atas marah dan egois gw....
*thanks y a utk jurnal2 lainnya, puisi2nya.... gw banget... kikikikikikik*